Joost Van Liefferinge werkt al vier jaar bij persagentschap Persinfo
‘De krantenwereld is verdomd hard’
‘Een tekst schrijven kan iedereen, het moeilijke aan onze job is verhalen vinden’, vertelt de 25-jarige Joost Van Liefferinge. Hij studeerde journalistiek aan de KHM, nu Lessius Mechelen. Geen doordachte keuze, maar wel de juiste.
‘Mijn keuze stond eigenlijk pas vast toen de lessen al een week bezig waren. Ik had pas enkele dagen eerder over het bestaan van de richting journalistiek gehoord’, vertelt Joost over zijn keuze voor journalistiek. Joost zat niet met schrijfkriebels en had geen passie voor taal of interviewen. Toch was journalistiek een goede keuze. ‘Ik had al een jaar toegepaste informatica gestudeerd aan de Erasmus Hogeschool in Brussel. Een half jaar en enkele geflopte examens verder, ben ik niet meer naar de lessen geweest. Journalistiek leek mij, in tegenstelling tot informatica, een afwisselende en boeiende richting. Niet al te theoretisch, maar praktijk gericht. Net dát wat ik nodig had.’
Zo studeerde Joost in 2007 af als journalist in de print. ‘Print is, hoe je het ook draait of keert, de basis van de journalistiek. Ik heb geen seconde spijt van die keuze.’ Joost heeft leuke herinneringen liggen bij KHM. ‘Al liggen de zoete herinneringen vreemd genoeg iets verderop, in brouwerij Het Anker’, lacht Joost.
Het echte werk
Via een vriend stuurde Joost zijn cv door naar zijn huidige baas. Begin september kreeg hij plots een telefoontje. Of hij enkele dagen een zieke collega wilde vervangen. ‘Sinds die dag ben ik daar blijven werken, ook toen de zieke collega terug was.’ Joost werkt graag als journalist, maar merkt ook de mindere kantjes op. ‘Als ik weer eens in het putje van de nacht naar een weekend-ongeval aan het rijden ben, durf ik mij wel eens afvragen of een nine-to-five job niet makkelijker zou zijn.’ Ook voor daMusic, het muziekblad waarvoor hij recenseerde, had Joost geen tijd meer. ‘Dat was jammer, maar je moet keuzes maken’, zegt Joost. Toch is het niet simpel. ‘De krantenwereld is zonder twijfel de verdomd hardste. De concurrentiestrijd is hevig en redacties zien hun medewerkers maar als poppetjes die ze alles laten doen’, vindt Joost. Natuurlijk zijn er ook positieve kanten aan de job. ‘Ik vergeet al de negatieve dingen snel als ik denk hoe afwisselend mijn job is. 's Ochtends als je opstaat weet je helemaal niet hoe de dag zal lopen. Misschien moet je naar twee branden en een moord, maar voor hetzelfde geld is er geen vuiltje aan de lucht’, merkt Joost op.
Gevulde dagen
De dagen bij Persinfo zijn heel bewogen en goed gevuld. Joost is soms ‘van dienst’, paraat tijdens de nacht. ‘Dat wil niet zeggen dat je de hele nacht wakker moet zijn, maar je hebt wel telefoons op je nachtkastje liggen die elk moment kunnen afgaan. Wees er maar zeker van dat je die nachten niet diep slaapt, ook al rinkelt er geen enkele telefoon.’
Als Joost niet van dienst is, begint zijn werkdag rond 9 uur. Vanaf dan is het een kwestie van zoveel mogelijk nieuws te verzamelen. ‘Nieuws verzamelen is een hoofdtaak van een journalist. Een tekst schrijven kan iedereen. Het moeilijke aan onze job is om verhalen te vinden waarover je kan schrijven en dat met een leuke invalshoek uitwerken’, weet Joost te vertellen.
Naast de faits-divers uit Dilbeek, doet Joost nog een heel pak meer. ‘Voor Vrt verzorgt Persinfo de faits-divers uit heel het Pajottenland, Brussel en de Zennevallei. Ik volg ook het regionieuws uit enkele gemeenten voor de Vrt, en voor Radio2 Vlaams-Brabant. Verder filmt Persinfo ook faits-divers voor de regionale zender Ring Tv.’ Joost heeft via Persinfo ook voor Het Nieuwsblad, De Standaard en Het Laatste Nieuws gewerkt. ‘Dat is een boeiend maar loodzwaar hoofdstuk dat we in september hebben afgesloten’, zegt Joost over zijn ervaring. Ook schreef hij twee jaar lang De Streekkrant voor regio Dilbeek, Ternat, Roosdaal, Asse en Merchtem. Momenteel werk hij voor Goeiedag, een lokaal advertentieblad. ‘Gelukkig weet je na een tijdje wel perfect hoe je dat kan bolwerken’, vertelt Joost over zijn massa’s werk.
Toekomst
Ondanks dat Joost zijn job makkelijk heeft gevonden, blijft hij voorzichtig als het over onze toekomst gaat. ‘Als ik eerlijk mag zijn, denk ik dat het niet simpel zal worden voor jullie. De journalistiek, zeker krantenwereld, is héél klein. Steeds zie je dezelfde namen opduiken.’ Joost vindt dat hij zijn doel in de journalistiek bereikt heeft. ‘Mijn droom was om op regionaal vlak aan de slag te gaan. Het verhaal van “Jan om de hoek waarvan zijn huis is afgebrand” heeft mij altijd meer geïnteresseerd dan pakweg de bomaanslagen in Irak. Echte grote dromen in de journalistiek heb ik dus niet meer. Op termijn zou ik graag ergens aan de slag gaan als communicatieverantwoordelijke, zoals bijvoorbeeld het organiseren van persconferenties.’
‘Mijn keuze stond eigenlijk pas vast toen de lessen al een week bezig waren. Ik had pas enkele dagen eerder over het bestaan van de richting journalistiek gehoord’, vertelt Joost over zijn keuze voor journalistiek. Joost zat niet met schrijfkriebels en had geen passie voor taal of interviewen. Toch was journalistiek een goede keuze. ‘Ik had al een jaar toegepaste informatica gestudeerd aan de Erasmus Hogeschool in Brussel. Een half jaar en enkele geflopte examens verder, ben ik niet meer naar de lessen geweest. Journalistiek leek mij, in tegenstelling tot informatica, een afwisselende en boeiende richting. Niet al te theoretisch, maar praktijk gericht. Net dát wat ik nodig had.’
Zo studeerde Joost in 2007 af als journalist in de print. ‘Print is, hoe je het ook draait of keert, de basis van de journalistiek. Ik heb geen seconde spijt van die keuze.’ Joost heeft leuke herinneringen liggen bij KHM. ‘Al liggen de zoete herinneringen vreemd genoeg iets verderop, in brouwerij Het Anker’, lacht Joost.
Het echte werk
Via een vriend stuurde Joost zijn cv door naar zijn huidige baas. Begin september kreeg hij plots een telefoontje. Of hij enkele dagen een zieke collega wilde vervangen. ‘Sinds die dag ben ik daar blijven werken, ook toen de zieke collega terug was.’ Joost werkt graag als journalist, maar merkt ook de mindere kantjes op. ‘Als ik weer eens in het putje van de nacht naar een weekend-ongeval aan het rijden ben, durf ik mij wel eens afvragen of een nine-to-five job niet makkelijker zou zijn.’ Ook voor daMusic, het muziekblad waarvoor hij recenseerde, had Joost geen tijd meer. ‘Dat was jammer, maar je moet keuzes maken’, zegt Joost. Toch is het niet simpel. ‘De krantenwereld is zonder twijfel de verdomd hardste. De concurrentiestrijd is hevig en redacties zien hun medewerkers maar als poppetjes die ze alles laten doen’, vindt Joost. Natuurlijk zijn er ook positieve kanten aan de job. ‘Ik vergeet al de negatieve dingen snel als ik denk hoe afwisselend mijn job is. 's Ochtends als je opstaat weet je helemaal niet hoe de dag zal lopen. Misschien moet je naar twee branden en een moord, maar voor hetzelfde geld is er geen vuiltje aan de lucht’, merkt Joost op.
Gevulde dagen
De dagen bij Persinfo zijn heel bewogen en goed gevuld. Joost is soms ‘van dienst’, paraat tijdens de nacht. ‘Dat wil niet zeggen dat je de hele nacht wakker moet zijn, maar je hebt wel telefoons op je nachtkastje liggen die elk moment kunnen afgaan. Wees er maar zeker van dat je die nachten niet diep slaapt, ook al rinkelt er geen enkele telefoon.’
Als Joost niet van dienst is, begint zijn werkdag rond 9 uur. Vanaf dan is het een kwestie van zoveel mogelijk nieuws te verzamelen. ‘Nieuws verzamelen is een hoofdtaak van een journalist. Een tekst schrijven kan iedereen. Het moeilijke aan onze job is om verhalen te vinden waarover je kan schrijven en dat met een leuke invalshoek uitwerken’, weet Joost te vertellen.
Naast de faits-divers uit Dilbeek, doet Joost nog een heel pak meer. ‘Voor Vrt verzorgt Persinfo de faits-divers uit heel het Pajottenland, Brussel en de Zennevallei. Ik volg ook het regionieuws uit enkele gemeenten voor de Vrt, en voor Radio2 Vlaams-Brabant. Verder filmt Persinfo ook faits-divers voor de regionale zender Ring Tv.’ Joost heeft via Persinfo ook voor Het Nieuwsblad, De Standaard en Het Laatste Nieuws gewerkt. ‘Dat is een boeiend maar loodzwaar hoofdstuk dat we in september hebben afgesloten’, zegt Joost over zijn ervaring. Ook schreef hij twee jaar lang De Streekkrant voor regio Dilbeek, Ternat, Roosdaal, Asse en Merchtem. Momenteel werk hij voor Goeiedag, een lokaal advertentieblad. ‘Gelukkig weet je na een tijdje wel perfect hoe je dat kan bolwerken’, vertelt Joost over zijn massa’s werk.
Toekomst
Ondanks dat Joost zijn job makkelijk heeft gevonden, blijft hij voorzichtig als het over onze toekomst gaat. ‘Als ik eerlijk mag zijn, denk ik dat het niet simpel zal worden voor jullie. De journalistiek, zeker krantenwereld, is héél klein. Steeds zie je dezelfde namen opduiken.’ Joost vindt dat hij zijn doel in de journalistiek bereikt heeft. ‘Mijn droom was om op regionaal vlak aan de slag te gaan. Het verhaal van “Jan om de hoek waarvan zijn huis is afgebrand” heeft mij altijd meer geïnteresseerd dan pakweg de bomaanslagen in Irak. Echte grote dromen in de journalistiek heb ik dus niet meer. Op termijn zou ik graag ergens aan de slag gaan als communicatieverantwoordelijke, zoals bijvoorbeeld het organiseren van persconferenties.’
